Person mit vergleichsweise geringer körperlicher oder charakterlicher/psychischer Kraft
„Jedoch konnte er von Glück reden, dass er ein nicht noch schlimmerer Schwächling war.“
“Tuy nhiên, hắn còn có thể cho là may mắn vì hắn đã không phải là một kẻ yếu đuối còn tệ hơn nữa.”
„Der Schwächling fing zu weinen an und sagte, er werde nach Paris fahren.“
“Kẻ yếu đuối bật khóc và nói rằng anh ta sẽ đi Paris.”